بیشتر بیماری هایی که افراد در سنین 60 سالگی به بالا با آنها دست به گریبان می شوند ، هرچند که ممکن است در سنین پایین تر نیز افراد به آن دچار شوند ، شکستگی ران و سکته مغزی است.

ناتوانی و ضعف عامل دوم است اما این عامل بسته به سن و شرایط زندگی فرد سالمند متغیر است.

افزایش سن نیز خود به خود زمینه بیماری های گوناگون و ضعف و ناتوانی را باز هم بسته به شرایط زندگی افراد ، فراهم می سازد.

متخصصان طب سالمندی با تهیه فهرستی از تغییراتی که با بالارفتن سن و بدون دخالت عامل آسیب شناسی به وجود می آید تهیه کرده و براین باورند که آگاهی از این تغییرات برای درمان فیزیوتراپی سالمندان به کار می آید.

در فیزیوتراپی سالمندان و در رابطه با سلامت آنها آنچه که بیش از هرچیز مهم تر است مساله مشاوره و آموزش برای آگاهی از سطح توقعات سالمندان از تحمل و نرمی و عادات و خلق و خوی آنها ،

است.

در سنین پیری و کهولت اشخاص به روش های یادگیری و تکرار نیاز بیشتری دارند تا کار و عمل آنها پیشرفت و بهبودی یابد و یک سالمند با یک جوان که می تواند برای به دست آوردن حد بالای تحمل ورزشی از مرحله نخست ظرفیت جسمی خود شروع کند ، تفاوت دارد.

فیزیوتراپی برای افراد سالمند روی حذف شرایط غیر ضرروی و حمایت و پیشرفت تفریحات جسمی ، تاکید دارد که فرد در طول زندگی از آن برخوردار بوده است.

بهمین سبب است که فیزیوتراپیست در طول درمان افراد سالمند باید اثر پذیری بر بر شخص سالمند داشته باشد و مطابق با روش هایی که در رویارویی با شخص بیمار عمل می کند با فرد سالمند رفتار کند تا مشکلات بر سر راه درمان به وجود نیاید.

در فیزیوتراپی سالمندان در نخستین برخورد و ارزیابی باید بر روی هدف از بالابردن پتانسیل شادی و رسیدن به یک سطح ظرفیت مطلوب تاکید شود و تمام برنامه های ورزشی و تمرینات طوری انجام شود که فرد سالمند احساس شادی کند.

در روش درمان فیزیوتراپی سالمندان ، باید زمینه ای فراهم آید که سالمند اجازه داشته باشد که استفاده از هر وسیله ای را خود تعیین کند یعنی بگوید از این وسیله استفاده یا این وسیله حذف شود.

در فیزیوتراپی سالمندان باید دید چه چیزهایی آنها را به وجد و هیجان در می آورد و برای بیمار لذت بخش است این مساله باعث می شود تا سالمند بیمار برای درمان بالینی انگیزه کافی داشته باشد.

بطور کلی در فیزیوتراپی سالمندان باید با آنها مانند بیماران رفتار و به درخواست ها و دیدگاه هایشان توجه کرد ، توانایی ها و تجربه هایی که در طول زندگی خود کسب کرده اند مد نظر قرارداد ، مسایل شادی بخش را که باعث به وجود آمدن انگیزه در سالمند می شود ، در برنامه های درمانی بگنجاند.